« રાજેન્દ્ર શુક્લ - ઈચ્છાની આપમેળ | Main | હરીન્દ્ર દવે - જાણીબૂજીને »

July 05, 2005

બાલમુકુંદ દવે - જૂનું ઘર ખાલી કરતાં

ફંફોસ્યું સૌ ફરીફરી અને હાથ લાગ્યુંય ખાસ્સું :
જૂનું ઝાડૂ, ટૂથબ્રશ, વળી લક્સ સાબુની ગોટી,
બોખી શીશી, ટિનનું ડબલું, બાલદી કૂખકાણી,
તૂટ્યાં ચશ્માં, ક્લિપ, બટન ને ટાંકણી સોય-દોરો !
લીધું દ્ધ્રારે નિત લટકતું નામનું પાટિયું,
જે મૂકી ઊંધુ, સુપરત કરી, લારી કીધી વિદાય.

ઊભા છેલ્લી નજર ભરીને જોઈ લેવા જ ભૂમિ,
જ્યાં વિતાવ્યો પ્રથમ દસકો મુગ્ધ દામ્પત્ય કેરો;
જ્યાં દેવોના પરમ વર શો પુત્ર પામ્યાં પનોતો
ને જ્યાંથી રે કઠણ હ્રદયે અગ્નિને અંક સોંપ્યો !
કોલેથી જે નીકળી સહસા ઊઠતો બોલી જાણે:
'બા-બાપુ ! ના કશુંય ભૂલિયાં, એક ભૂલ્યાં મને કે ?’
ખૂંચી તીણી સજલ દગમાં કાચ કેરી કણિકા !
ઉપાડેલાં ડગ ઉપર શા લોહ કેરા મણિકા !

         -બાલમુકુંદ દવે (Balmukund Dave - Juunu ghar khali karta. Poems in Gujarati. Literature and art site)

July 5, 2005 in કવિતા (kavita) | Permalink

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
https://www.typepad.com/services/trackback/6a00d834220df153ef00d8348171a669e2

Listed below are links to weblogs that reference બાલમુકુંદ દવે - જૂનું ઘર ખાલી કરતાં:

Comments

this poem remind me my childhood. i love gujarati langauage because not only for that its my first langauge but also beautiful "bhsha".

Thank You all who create this site.

Good Blass world.

Posted by: Hetal Patel | Jul 27, 2005 9:32:48 AM

I proud to have one Gujarat who started really good job.I really admire to put this ion net.I learned this while i was in std. 8 and the words touched to my heart after reading the sonet.I realy feel happy by getting this URL today only.

Hidden feelings of loosing young son...

Posted by: Devang | Jul 13, 2005 2:08:48 AM

I remember this while in school. I realized the pain instantly although I was very young at that time. 'Ghar' for some can be four walls, for some can be center of universe, and for some it can also be tomb of past memories, which uncovers itself due to some or other event.

This one is beautiful!!

Posted by: maansi | Jul 7, 2005 4:59:00 PM

This is a 'Sonet' 14 lines with a sharp end !
The unique thing is the use of last 'પ્રાસ'
કણિકા and મણિકા.

The other sonet in the same vain is

વળાવી બા આવી નિજ સકલ સંતાન સઘળાં....

Posted by: Pancham Shukla | Jul 5, 2005 8:14:42 AM

I had read this poem long time back.... it's so good to read it again.. Thanks..

Posted by: Nishit | Jul 5, 2005 6:37:07 AM

The comments to this entry are closed.